poniedziałek, 26 czerwca 2017

Lyčkovo náměstí



Karlín. Lyčkovo náměstí. Plac został nazwany w 1948 roku imieniem Břetislava Lyčki (1903-1942), lekarza, bojownika ruchu oporu (wcześniej - Erbenovo náměstí i Riegerovo náměstí). 
Dominantą placu jest imponujący secesyjny budynek szkoły podstawowej i przedszkola (Základní škola a mateřská škola).

W drugiej połowie XIX wieku Karlín z małego, czarnego, robotniczego przedmieścia zaczął przeistaczać się w nowoczesną dzielnicę. Przybywało mieszkańców. W pobliżu fabryk powstawały eleganckie budynki, place. Powoływano organizacje społeczne, instytucje kulturalne. 28 marca 1904 roku Karlín otrzymał prawa miejskie, w tym samym roku rozpoczęto budowę szkoły. Pracami kierował architekt Matěj Blecha, przy budowie pracowali karlińscy rzemieślnicy. W ciągu dwóch lat wzniesiono nowoczesny i bardzo zaawansowany technologicznie budynek (był perełką w całej monarchii austro-węgierskiej). Niewiele szkół w tym czasie mogło pochwalić taką przestrzenią, jakością instalacji i urządzeń. Budynek był ogrzewany centralnym ogrzewaniem parowym. Wodę pitną pompowano z prywatnych studni. Budynek został podzielony na dwie części: dla chłopców i dziewcząt. Mieścił wiele sal lekcyjnych, sale gimnastyczne, łaźnie, aulę, zaplecze dla personelu. Na podwórku szkolnym był plac zabaw, ogrody.

wtorek, 13 czerwca 2017

Muzeum Zimnej Wojny (muzeum studené války)


Muzeum Zimnej Wojny (muzeum studené války) znajduje się pod hotelem Jałta przy Placu Wacława (818/45).

Hotel Jałta został wybudowany w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku w miejscu budynku zniszczonego podczas powstania praskiego w maju 1945 roku. Inicjatorem budowy był ówczesny prezydent Czechosłowacji (od 1953 roku) - Antonín Zápotocký (1884-1957). Budynek zaprojektował architekt Antonín Tenzer (1908-2002) – przedstawiciel czeskiego funkcjonalizmu. W budowę zaangażowano wielu wybitnych rzeźbiarzy. Wykorzystano wysokiej jakości materiały (prezydent był kamieniarzem i to on wybierał kamień na fasadę i do wnętrza). Budynek ma szeroką fasadę w stylu socrealistycznym (w jego dekoracyjnej odmianie zwanej stalinowskim barokiem).

Hotel oddano do użytku w 1958 roku. Od początku był obiektem o wysokim standardzie i takim pozostał – 5 gwiazdek.

Muzeum mieści się dziesięć metrów pod ziemią w dawnym schronie przeciwatomowym zbudowanym równocześnie z hotelem. Do 1989 roku działała tu tajna policja, która podsłuchiwała ważnych gości hotelowych (w latach siedemdziesiątych np. gości ambasady Republiki Federalnej Niemiec).

W razie konfliktu zbrojnego bunkier miał być siedzibą władz Układu Warszawskiego, a w razie ataku nuklearnego - schronem dla 150 osób. Był tu specjalny system wentylacji, ogromny zbiornik na wodę – zasoby tlenu i wody miały wystarczyć na dwa tygodnie.

Muzeum udostępnia kilka pomieszczeń, które służyły do obsługi schronu i członkom czechosłowackich służb specjalnych do działań operacyjnych. Można tu obejrzeć m. in. w pełni wyposażoną salę szpitalną (gabinet zabiegowy), centrum dowodzenia, urządzenia podsłuchowe, dalekopis, centralę telefoniczną, przejścia ewakuacyjne – jedno z nich prowadziło do placu Wacława, drugie do schronu dla gości (oczywiście ściśle tajne). Jest i pokój przesłuchań oraz pokój, w którym zgromadzono informacje dotyczące pracy służby celnej i strażników granicznych. Część schronu niedostępna dla zwiedzających znajduje się pod hotelowym kasynem i jest wykorzystywana do jego obsługi.

Przez wiele lat istnienie bunkra było tajemnicą. W 1997 roku usunięto grubą betonową pokrywę, która miała chronić wnętrze przed skażeniem nuklearnym. Schron znajdował się w surowym stanie – większość śladów działania StB i dokumentów zniszczono. Za rekonstrukcję odpowiada stowarzyszenie Czechosłowackie Siły Zbrojne (Československé ozbrojené složky).


Muzeum studené války
Václavské náměstí 45, Praha 1 - Nové Město, 110 00 

Muzeum Zimnej Wojny można zwiedzać (po uprzedniej rezerwacji):
- w pierwszym i trzecim tygodniu każdego miesiąca: w poniedziałki i środy,
- w drugim i czwartym tygodniu każdego miesiąca: we wtorki i czwartki.

Język: czeski i angielski.

Obiekt czynny jest w godzinach 17:00-20:00. Można również umówić się na zwiedzanie w innym terminie - ja tak zrobiłam :)

Bilety wstępu: dorośli/seniorzy/dzieci 6-15 lat 120/90/60
Konieczna jest wcześniejsza mejlowa rezerwacja. Zwiedzanie zajmuje około 50 minut.





   



















  











sobota, 11 marca 2017

Senovážné náměstí


Senovážné náměstí, plac o dość dziwacznym nieregularnym kształcie, znajduje się w miejscu dawnej osady Chudobice. Po założeniu Nowego Miasta w 1348 roku był jednym z jego trzech centralnych placów (obok Końskiego Targu - dzisiejszego Placu Wacława i Bydlęcego Targu - dzisiejszego Placu Karola) i, podobnie jak pozostałe, pełnił funkcję targowiska, a zwano go Targiem Siennym (Senný Trh). W latach 1896-1940 nosił nazwę Havlíčkovo náměstí. Podczas okupacji  - Senovážné, później do roku 1947 znów Havlíčkovo, w latach 1947-1951 - Soukupovo, na cześć czeskiego polityka Františka Soukupa (1871-1940). W 1951 roku plac ochrzczono imieniem rosyjskiego pisarza socrealistycznego Maxima Gorkého (1868-1936). Od 1990 roku funkcjonuje pod obecną nazwą. Plac przecina linia tramwajowa.

W południowo-zachodnim narożniku placu wznosi się charakterystyczna Wieża Henryka (Jindřišská věž), we wschodniej części placu - fontanna nazywana: Tańczącą fontanną (Tančící kašna), Czescy muzykanci (Čeští muzikanti), Praska wiosna (Pražské jaro), Cztery rzeki (Čtyři řeky). Postać z mandoliną to Ganges, flecistka to Amazonka, skrzypek to Dunaj, a trębacz - Missisipi. W pobliżu stoi samotny tancerz - posąg przedstawiający Nil - fontanna z wodą pitną. Autorką rzeźb jest austriacka rzeźbiarka i malarka Anna Chromy. Fontannę z piaskowca zaprojektował rzeźbiarz Jan Wagner. 








sobota, 4 lutego 2017

Muzeum komunikacji miejskiej w Pradze (Muzeum městské hromadné dopravy v Praze) - Praga-Střešovice


Muzeum komunikacji miejskiej w Pradze (Muzeum městské hromadné dopravy v Praze) zostało otwarte 14 maja 1993 roku przez burmistrza Pragi Jana Koukala w zajezdni tramwajowej Praga-Střešovice (Vozovna Střešovice). Mieści unikatowy zbiór eksponatów związanych z historią transportu publicznego stolicy Republiki Czeskiej. Zgromadzono tu kilkadziesiąt zabytkowych pojazdów, m.in. wagon tramwaju konnego z 1886 roku, pierwsze tramwaje elektryczne z początku XX wieku, trolejbusy, autobusy, wagony i lokomotywę metra, liczne fotografie i dokumenty, przystanki, bilety, plany, pierwsze projekty praskiego metra. W muzeum znajdziemy również sporo informacji dotyczących historii komunikacji miejskiej i Františka Křižíka (1847-1941), człowieka orkiestry - inżyniera i wynalazcy, projektanta i budowniczego pierwszej linii tramwaju elektrycznego w Pradze (z okazji Wystawy Jubileuszowej w 1891 roku),

Sam budynek zajezdni (z 1909 roku) został w 1991 roku uznany za zabytek techniki. Jego użytkowanie zakończono w 1992 roku, wtedy też rozpoczęła się adaptacja zajezdni do celów wystawowych.

Muzeum odwiedziliśmy w sierpniu 2016 roku. Spędziliśmy tam około godziny i byliśmy jedynymi zwiedzającymi. A przecież tak bardzo warto 😊

W zamkniętej części hali znajdują się tramwaje, które są wykorzystywane do obsługi historycznej linii nr 91. Przejazdy w 2016 roku odbywały się na trasie: Vozovna Střešovice – Brusnice – Pražský hrad – Královský letohrádek – Malostranská – Malostranské náměstí – Hellichova – Újezd – Národní divadlo – Národní třída – Lazarská – Vodičkova – Václavské náměstí – Jindřišská – Masarykovo nádraží – Náměstí republiky – Dlouhá třída – Nábřeží Kapitána Jaroše – Strossmayerovo náměstí – Veletržní – Výstaviště Holešovice.

Informacje praktyczne:

Muzeum Městské Hromadné Dopravy
ul. Patočkova 4, Praha 6
Muzeum jest otwarte w soboty i niedziele w sezonie letnim.

Bilety do muzeum i na tramwaj 91 (osobno 😊)
Dzieci 6-15 lat 20 Kč
Dorośli 35 Kč.